Vlaams Haïti Overleg

CODEART vzw is een Waalse organisatie met zetel in Hombourg, die ontwikkelingswerk ondersteunt met aangepaste en kleinschalige machines. Hun baseline is ‘des machines pour nourrir les Hommes’ of ‘machines om Mensen te voeden’. In Cinéma Le Parc in Luik waren ze vanuit hun medewerking aan de cassaveries in Haïti gastheer van de film ‘Het brood van de tropen’. Een documentaire film gerealiseerd door Bernard Simon, een man die met veel respect voor de Haïtiaanse boerenfamilies en hun leefomgeving hiermee zijn derde film in Haïti draaide.

**Op 13 juli 2010 kregen drie Haïtiaanse experten de gelegenheid om Europese parlementairen en ambtenaren te ontmoeten en hun visie op de landbouwontwikkeling in Haïti toe te lichten. Ze pleitten vooral voor meer aandacht en ondersteuning voor deze stiefmoederlijk behandelde sector. De Coördinatie Europa – Haïti, een netwerk van NGO’s uit 8 Europese landen dat direct contact heeft met een 50 tal Haïtiaanse organisaties, organiseerde dit moment van informatie, uitwisseling en pleidooi. **

Op vrijdag 16 oktober 2009, werelddag voor voedselsoevereiniteit, betoogden in de straten van de Haïtiaanse hoofdstad Port-au-Prince ruim vijfhonderd boeren tegen de inplanting van teelten voor biobrandstoffen en vóór voedselsoevereiniteit. De optocht van deze afgevaardigden van boerenorganisaties uit het gehele land eindigde met de overhandiging aan het parlement van een belangrijke verklaring en een petitie met dertigduizend handtekeningen in die zin.

Uit Une semaine en Haïti (nr. 941, 18/8/2009), over de jaren heeft één van onze beste en meest betrouwbare informatiebronnen, vertaalden we onderstaand interessant stuk over het ontstaan van een “stedelijke landbouw” in Haïti. Op een milieuverantwoorde wijze kippen en konijnen en groenten kweken in de stad, dat is wat er in eerste instantie onder “stedelijke landbouw” moet worden verstaan.

Er is in Haïti sprake van crisis in de landbouw, en van crisis in alles wat het milieu betreft. En de ene crisis heeft duidelijk met de andere te maken.

Op de XIVde Cariforum-samenkomst van landen uit het Caraïbisch gebied, die tijdens de maand september 2008 op Barbados plaats vond, heeft Haïti (samen met Guyana) ervoor gekozen om het slotdocument over de economische partnerschapsakkoorden (EPA’s) niet te ondertekenen. Verscheidene sociale organisaties en ngo’s hebben president Préval gefeliciteerd met zijn houding. In een nationale coalitie, BARE APE genaamd, hadden ze immers al geruime tijd voor deze weigering geijverd. We zullen in dit dossier proberen uit te leggen wat EPA’s zijn en waarom landen als Haïti er wellicht goed aan doen deze akkoorden in hun huidige vorm te weigeren.

Tientallen jaren reeds stellen de internationale instellingen het vrijmaken van de handel voor als dé hoeksteen voor de economische ontwikkeling van ontwikkelingslanden. De liberalisering van de handel werd algemeen als een voorwaarde opgelegd voor internationale hulp en leningen. Ontwikkelingslanden konden vaak niet anders dan dit model te volgen. Het vrijmaken van de handel behelst niet alleen het verlagen of afschaffen van douanetarieven, maar ook het privatiseren van overheids- of parastatale bedrijven, het vergemakkelijken van het internationaal financieel verkeer, met inbegrip van de repatriëring van de winsten van vreemde investeerders, enz… Met andere woorden: letterlijk de grenzen open stellen voor financiële en economische activiteiten. De voorwaarden worden vastgelegd in zogeheten AEP’s ofte akkoorden van economisch partnerschap. Christian Aid, een Engelse NGO documenteerde de toepassing van deze strategie in verschillende landen en toont er de vaak kwalijke gevolgen van aan. Voor dit dossier hebben we geput uit hun studie rond de snelle vrijmaking van handel en de invloed daarvan op de boeren en dus het Haïtiaanse platteland.

Schrijven over het milieu in Haïti is als het beschrijven van het stervensproces van iemand. De laatste fase is ingezet en alleen een mirakel – een positieve kentering in alle Haïtiaanse geesten – kan bij optimaal verloop nog redding brengen. Tijdens de landing naar de luchthaven van Port-au-Prince zie je een desolaat kaal berglandschap onder je doorschuiven. Het landschap lijkt steeds geschikter voor simulaties van een landing op Mars. Droom even weg in je teletijdmachine naar de periode vóór Christoffel Colombus in 1492 aanlegde in Môle Saint Nicolas en zie dit landschap voor ongeveer 95% bedekt met een tropische en subtropische vegetatie…